In november kreeg ik te horen dat mijn baan als barista zou komen te vervallen en sinds januari zit ik in de ww. Je baan verliezen in deze tijd van corona valt mij zwaar. Je 200% inzetten en je allerbeste kant laten zien is niet genoeg door de overmacht die covid-19 op ons leven heeft. Positief blijven, elke dag je bed uit komen, vechten tegen de gedachte dat ik niet goed genoeg zou zijn en niet wegglijden in die depressieve neerwaartse spiraal vind ik lastig. 

Meteen heb ik op Zwijndrechtvoorelkaar gekeken en hierna Swinhove gemaild om te vragen of ze werk voor mij hadden. Zo ben ik via Carla de Lijster (vrijwilligerscoördinator) terecht gekomen bij de dagbesteding voor begin dementerende ouderen op de dinsdag in Het Tuinhuis o.l.v. Helena. Wat ben ik dankbaar dat ik hier 1x in de week mag zijn, dankbaar dat ik allemaal bonus oma's erbij heb gekregen. Wat mooi dat ik één keer in de week tussen deze mensen mag zitten, met ze mag schilderen, sjoelen, kletsen en ze kan laten lachen. Hun lach, hun dankbaarheid, hun liefde en geluk op hun gezicht is de ware beloning van het vak.

Dit is mijn manier om onder de mensen te blijven, mijzelf de deur uit te slepen, mij nuttig voelen. Want daadwerkelijk alle kleine beetjes helpen. Tevens gebruik ik deze kans als ‘snuffelstage’ om mijzelf te oriënteren en ervaring op te doen binnen deze tak van de zorgbranche. Dit omdat ik mijzelf wil laten omscholen naar de zorg en via deze weg goed wil bekijken en aanvoelen of het werk en de mensen mij liggen. 

Heb jij nog een paar uurtjes over? Kijk ook eens in je eigen omgeving wat jij kan betekenen voor je medemens! Onder andere www.zwijndrechtvoorelkaar.nl staat vol ideeën en mogelijkheden. Of geef je lokale buurthuis, verzorgingshuis of vrijwilligersorganisatie een belletje. Er is altijd wel iets te doen en wie weet wat voor moois daaruit voortvloeit en bloeit. 

Liefdevolle groet, 

Jeanette